AbuDhabiVersary

En zo woon ik ineens een half jaar in Abu Dhabi! Deze week vierden Becky en ik onze "AbuDhabiVersary". Potverdorie wat is dat allemaal snel gegaan!

Het inburgeren gaat ons goed af. En het werk? Ook! Echter is het wel met vallen en op staan natuurlijk. Vanaf dag 1 zitten we in een stroomversnelling, en wordt er veel van ons verwacht. Heel veel. Soms is dat een beetje frustrerend, en is het moeilijk al die ballen hoog te houden. Maar dat zijn we gewend, en we gaan gewoon door! We krijgen de mooiste dingen te zien, maken de gekste avonturen mee, en bereiden ons voor op een museum met hoge standaarden en een collectie waar je "U" tegen zegt. De snelheid waarmee de opening in zicht komt, is duizelingwekkend.

Wat ook duizelingwekkend is, is de hitte. Poe hee! Dat is geen kattenpis. De eerste keer dat ik in Abu Dhabi was, was in Augustus vorig jaar, en toen had ik het ook al meegemaakt. Maar dat was ik weer een beetje vergeten. Doordat er ook een hoge luchtvochtigheid is, is het echt next level. Het is al een paar keer dik boven de 40 graden geweest, en blijkbaar heeft het kwik iets verder landinwaards deze maand zelfs een keer de 50 graden aangetikt. Airco is essentieel. En veel water drinken ook. Nu begrijp ik wel dat mensen hun auto met airco aan laten staan op de parkeerplaats als ze even een boodschap moeten doen. En heb ik medelijden met de taxichauffeurs. Die dragen soms speciale handschoenen zodat hun handen niet verbranden/te heet worden in de buurt van het dashboard. Afgelopen maand vond ik het al heftig om over het bouwterrein naar het museum te lopen, maar inmiddels is dat eigenlijk niet meer te doen, en rijden we er met de auto naartoe, ook al is het maar 100 meter. Af en toe zie je een verdwaalde toerist die toch even een wandelingetje wil maken van een (niet zo) koude kermis thuiskomen.

Nadat ik terug ben gekomen van mijn vakantie in de Malediven, konden we nog enkele dagen van het lekkere weer genieten. Buiten zitten, niet wegbranden op het terras, wandelingetje maken en naar het strand gaan. Wat we EINDELIJK hadden gekregen, was onze speciale sportkaart, waarmee we naar de sportschool en het strand / zwembad kunnen bij allerlei hotels hier in de buurt. Een van de eerste stranden die we bezochten, was er eentje op Saadiyat eiland bij een poepsjiek hotel, waar je normaal bijna honderd euro betaald voor een strandbedje. En wij dus helemaal niks! We kregen zelfs gratis waterijsjes, handdoeken en een tas gevuld met ijs en waterflesjes. De zee was erg woest, maar ook erg verkoelend.

Ook kunnen we bij ons buurhotel zwemmen in de zee en in het zwembad, en daar hebben we inmiddels gretig gebruik van gemaakt. Ook de sportschool wordt frequent bezocht, al moet ik wel zeggen dat Becky daar net iets fanatieker in is, zelfs met personal trainer! Ik ben iets langzamer met mijn "fit journey", maar het gaat steeds beter op de crosstrainer! Ik heb zelfs een speciale sport-abaya van Adidas gekocht, zodat ik netjes en bedekt naar de sportschool kan, en geen aanstoot geef met mijn strakke sportlegging (al boeit het hier niet heel veel, want de, voornamelijk Russische, toeristen trekken zich daar werkelijk niks van aan!)

Ook is het ontzettend lekker na een drukke dag op het werk om even af te koelen in het zwembad, of het ijsbad. De zee is inmiddels niet meer "fris", maar voelt meer aan als een warm bad. De zwembaden worden gekoeld. Omgekeerde wereld! Een andere manier om verkoeling te zoeken, zijn de heerlijke ijsjes die ze hier serveren. De beste Gelateria zit bij de haven, en daar had ik laatst zelfs Avocado-ijs geproefd. Jammie! Wie op bezoek komt, neem ik daar mee naartoe!

Wat ik ook heb beleefd, is mijn eerste opgraving in deze regio. Voor het museum, moest er iets worden verzameld uit het Mioceen, wat een periode was van ongeveer 7 miljoen jaar geleden. Toen liepen er hier olifant-achtigen rond, en zwommen er zelfs nijlpaarden en krokodillen in een grote rivierendelta. Nu ziet het er uit zoals op de foto beneden, en hebben de rivierbeddingen plek gemaakt voor "Sabqa's", oftewel zoutafzettingen. Het is prachtig! De opgraving was ook weer heel heet, maar avontuurlijk, en we hebben mooie dingen gevonden. Ook liet onze collega ons nog wat oude olifantensporen zien in de buurt. Bizar om te bedenken hoe veel verschil er is tussen toen en nu. Hopelijk wordt er nog veel meer gegraven!

Inmiddels zijn er ook weer een paar fijne restaurantjes gevonden, zoals "Fat Free Chicken", waar je voor 5 euro een bord vol gegrilde kip hebt. Ook een leuk brunch tentje met allemaal spannende eiergerechten, en een Iraans restaurant met enorme vlees- en rijstbergen. Ja ja, we koken ook geregeld ;)

Wat afgelopen maand ook ontzettend bijzonder was, was het bezoek van de Amerikaanse president. Die moest in het paleis hiernaast zijn, dus alles was afgezet. Het leger stond klaar met kamelen en paarden en de wegen waren omlijnd met Amerikaanse en Emiratische vlaggen. We zagen helikopters af en aan vliegen, en honderden beveiligingsauto's in een kolonne aan komen rijden. Ik denk dat we die avond het het best beveiligde gebied ter wereld geslapen hebben. Ik had mijn verrenkijker maar even binnen gelaten...

Dinsdag stonden er verse asperges op het menu! Kan je die hier ook krijgen dan? Nee! Mama heeft ze voor mij laten sealen. Ik ben namelijk ook een weekje thuis geweest om bij te kletsen. Ik had iedereen natuurlijk enorm gemist, en dus genoten van zijn met familie en vrienden. Ik mocht in Leiderdorp logeren bij Isabelle, Tom en Madelief, en mijn oude vertrouwde fietsie stond voor me klaar in het hofje. Wat was dat lekker om weer door "mijn stadje" te crossen om iedereen weer te zien! Vooral savonds fietsen in de frisse buitenlucht was iets wat ik stiekem wel een beetje mis. En de kaas. En de bitterballen met Priscilla. En een heerlijke saunamiddag om even bij te kletsen en bij te komen met Isabelle voordat ik doorreisde naar Limburg. Mijn neefje en zijn inmiddels kersverse vrouw, hadden mij uitgenodigd op de bruiloft, mijn nichtje werd 50, en ik had mama enorm gemist. Misschien over een tijdje weer een paar dagen naar Nederland, want ik heb lang niet iedereen kunnen zien, en door de "misplaatsing" van mijn paspoort, waren de eerste drie dagen erg stressvol...lang verhaal kort : alles is goedgekomen.

Na een dagje lekker naar de sauna met Isabelle, ging de reis door naar Limburg voor een bruiloft en een verjaardag. En voor mama natuurlijk! Die tijd ging veel te snel voorbij, en voordat ik het wist, zat ik weer in het vliegtuig naar huis, is de week alweer bijna voorbij, en heb ik inmiddels al een paar avonturen beleefd met mijn (nieuwe) neefje Koen, die een weekje van de Arabische wereld komt genieten! Zodadelijk gaan we naar de woestijn. Ik denk dat het heet wordt....