Time for something completely different

  Een week geleden was alles nog normaal. Isabelle en Madelief waren net een weekje langs geweest, wat heel gezellig was. We hebben de woestijn verkend, zijn gaan kajakken in de mangroven, hebben lekker gegeten en gezwommen. Heel fijn om even mensen van thuis bij me op bezoek te hebben. De eerste gasten in mijn nieuwe huisje. Twee dagen nadat ik ze had uitgezwaaid, was het tijd om mijn koffers te pakken voor 9 dagen veldwerk in de westelijke regio van Abu Dhabi. Daar zou ik samen met drie collega’s op zoek gaan naar tekenen van leven uit het Mioceen. Overal in de woestijn en in het ruige en droge gebied, heb je “outcrops” uit het Mioceen. Grote heuvels met restanten van een ecosysteem van ongeveer zeven miljoen jaar geleden. Toen was het namelijk geen woestijn, maar een vruchtbaar rivierenlandschap. Een beetje zoals een Afrikaanse savanne van tegenwoordig. Met ongeveer de zelfde bewoners. In de rivieren was het niet veilig, want daar zwommen flinke krokodillen en nijlpaarden rond. ...

 En daar zit ik dan. Aan mijn nieuwe tafel in mijn nieuwe appartement.  Yip. Een nieuw appartement! Tweekamer, voor mijzelf alleen. Anderhalve week geleden heb ik Becky uitgezwaaid. Haar Abu Dhabi avontuur is ten einde, en zij gaat een prachtige toekomst tegemoet in het gezellige Maastricht, waar zij als curator gaat helpen met de grootse plannen van het museum aldaar. Wat een aanwinst! Het is een baan die haar als gegoten zit! Een stuk meer gegoten dan die hier in Abu Dhabi. Een van de redenen, dat ze vroegtijdig besloot om de boel de boel te laten. Ze kon niet zo goed aarden, dus het was hoog tijd om haar vleugels uit te slaan, en weer terug te gaan naar Nederland. Het was echt een geweldig jaar, en het was een ontzettend lieve en fijne huisgenoot. Zij heeft de overgang naar dit nieuwe land voor mij een stuk gezelliger gemaakt! Samen hebben wij de stad ontdekt, leuke dineetjes gehad, veel koffietjes gedronken op ons prachtige balkon, feestjes gevierd, lief en leed gedeeld me...

Sinds eind oktober is het stil op deze blog. Best logisch ook, want het is nogal een bewogen tijd geweest. Jullie weten allemaal waarom ik naar Abu Dhabi ben verhuisd: om te helpen met het openen van het Natuurhistorisch Museum aldaar. Knallen. Deadlines… 7 dagen in de week, 12 tot 14 uur per dag — met uitschieters tot 20 uur. Het was ontzettend chaotisch, met heel veel balletjes om hoog te houden. Maar… het is ons gelukt. Met letterlijk een “skeleton crew” is het NHMAD (Natural History Museum Abu Dhabi) een feit. Sinds 20 november lopen er, in plaats van bouwvakkers, kraanmachinisten, projectleiders, mount-makers, dinobouwers en taxidermisten, nu gezinnen en toeristen rond in het museum. En die zijn ontzettend onder de indruk. En wij zelf ook — van deze prestatie! Het is een hele andere gang van zaken dan in Europa. Het is letterlijk vijf keer zo snel gegaan, en op een gegeven moment geloofde niemand meer dat het ging lukken. Maar het is gelukt. En hoe! Vlak voor de VIP-opening, krege...