Update uit het Midden Oosten.

 Een week geleden was alles nog normaal. Isabelle en Madelief waren net een weekje langs geweest, wat heel gezellig was. We hebben de woestijn verkend, zijn gaan kajakken in de mangroven, hebben lekker gegeten en gezwommen. Heel fijn om even mensen van thuis bij me op bezoek te hebben. De eerste gasten in mijn nieuwe huisje. Twee dagen nadat ik ze had uitgezwaaid, was het tijd om mijn koffers te pakken voor 9 dagen veldwerk in de westelijke regio van Abu Dhabi. Daar zou ik samen met drie collega’s op zoek gaan naar tekenen van leven uit het Mioceen.

Overal in de woestijn en in het ruige en droge gebied, heb je “outcrops” uit het Mioceen. Grote heuvels met restanten van een ecosysteem van ongeveer zeven miljoen jaar geleden. Toen was het namelijk geen woestijn, maar een vruchtbaar rivierenlandschap. Een beetje zoals een Afrikaanse savanne van tegenwoordig. Met ongeveer de zelfde bewoners. In de rivieren was het niet veilig, want daar zwommen flinke krokodillen en nijlpaarden rond. De resten kun je bij ons in het museum zien. Tijdens de paar dagen dat we in het veld waren, vonden we ook prachtige krokodillenschubben! Tevens galloppeerde er de “Hipparion” rond. Een paardachtige met drie tenen, liepen er voorouders van de Hyena, en was de grote vlakte ook thuis voor een soort van giraffe met korte nek.

Nog bijzonderder waren de grootste bewoners. Neven en nichten van olifanten, tot wel vier meter hoog. De “stegotetrabelodon” (leuk scrabble woord), had 4 slagtanden! Twee in de bovenkaak en twee in de onderkaak. Ook liep het Deinotherium rond. Deze olifantachtige, had twee slagranden die richting de borst waren gekruld. Van de Stegotetrabelodon, vinden wij niet alleen maar de botten en slagtanden, maar nog iets wat ontzettend bijzonder is. Voetsporen. Op een plek waar we zouden gaan kijken, zijn er duizenden. Een moment bevroren in de tijd, waar ongeveer zeven miljoen jaar geleden een kudde een natte vlakte overstak. Grote en kleintjes, meer dan tien tegelijkertijd. Als je inzoomt met Google Earth, kun je deze zelfs zien. Ze zijn prachtig bewaard gebleven in een witte laag. Ook daar zouden we dit veldwerk een kijkje gaan nemen. Wat ik heel erg leuk vind, is dat mijn collega Mark al 30 jaar in deze regionen archeologisch en paleontologisch werk doet, en ons ontzettend veel kan leren over de geschiedenis van deze regio, en hoe het allemaal werkt. Zo leerzaam! Hij is een wandelende encyclopedie, en heeft zelfs boeken geschreven over deze regio (bij Marij ligt er eentje als je deze een keertje door wil bladeren, vindt ze ook gezellig om te laten zien ;))

Afgelopen zaterdag, waren Luca, Mark en ik aan het surveyen op een prachtige plek met uitzicht op de zee met heel blauw water die mooi afstak tegen de rode kleur van de gelaagde rotswanden. We hadden al flink wat dingen gevonden, waaronder enkele fossielen die wetenschappelijk van groot belang zullen zijn, toen we een telefoontje kregen van de directeur. Of we het veld uit konden gaan. Nu.

Iran was begonnen met om zich heen te slaan met luchtaanvallen in de regio als antwoord op de Amerikaans-Israelische aanvallen. Bah. Dat duurde voor ons alle drie even om in te laten zinken. Inmiddels kwamen er verschillende appjes binnen in een appgroep waar ik inzat met verontrustende berichten. Tijd om het veld te verlaten, en naar het hotel te gaan. In de auto, ging het “burgeralarm” op onze telefoons af. Een geluid dat door merg en been gaat. De eerst van vele in de opvolgende dagen zouden volgen.

Angstvallig werd door iedereen het nieuws in de gaten gehouden, en kwamen er filmpjes binnen van harde knallen en onderschepte raketten en drones. Een ontzettend rare en akelige situatie. Wat ik nog het akeligste vond, waren de ontzettend harde geluiden van het burgeralarm op de telefoon, dat mij menig keer hartkloppingen heeft bezorgd. Vooral als deze net af gaan als je ligt te slapen. Ik kan je vertellen, dat lukt daarna niet echt meer.

Maar ik wil even heel erg duidelijk zijn over het volgende, en hopelijk geeft dat jullie ook wat rust.

 Ps. Het gaat hier even om de Verenigde Arabische Emiraten, niet om het daadwerkelijke oorlogsgebied waar het geweld onbeschrijflijk en naar is, daar wil ik ook echt bij stilstaan. Dit gaat niet in de koude kleren zitten.

De Verenigde Arabische Emiraten zijn ontzettend goed voorbereid op situaties zoals deze, met een luchtafweersysteem waar Europa nog maar van kan dromen. Alle raketten en drones die deze kant uit zijn gekomen zijn dan ook onderschept. De beelden die je misschien langs ziet komen van rookpluimen en explosies, zijn van stukken puin van deze onderscheppingen, die naar beneden komen. Daarom wordt er ook aangeraden om weg te blijven van ramen, en zo veel mogelijk binnen te blijven. En dat doen we dan ook. Helaas zijn er hierdoor wel slachtoffers gevallen. Daar is dan ook het alarm voor, zodat je jezelf veilig kunt stellen.

Overigens, het museum is gewoon geopend (er zijn alleen niet zo veel bezoekers)! En je kunt ook boodschappen gaan doen. Scholen geven les op afstand, en je mag ook thuiswerken als je dat wil. Maar het hoeft niet. Wat ik van collega’s begrijp, is het fijn dat je altijd mensen in de buurt hebt als er iets gebeurt. Aan elkaar heb je veel steun, want het is en blijft een gekke situatie, die ook echt wel mentale gevolgen heeft. Concentreren is moeilijk, en als je een hard geluid hoort, reageer je ook een stuk anders en heftiger dan normaal. Dit is je zenuwstelsel, dat het allemaal registreert en verwerkt. Daarom blijven wij ook veel in contact met iedereen, en vind ik het ontzettend fijn dat ik van zo veel mensen ook berichtjes heb gekregen. 

Van de sfeer in de stad heb ik nog niet veel meegekregen behalve via de appgroepen. In het hotel is de sfeer goed. Ik zit namelijk nog steeds in het veldwerk hotel, afgelegen aan het strand. Samen met Luca en Mark doen we vonsten verwerken, kletsen, koffie drinken, mails afhandelen en de situatie in de gaten houden. Ik heb ook spelletjes meegenomen, maar helaas vinden ze deze te ingewikkeld (rummikub en regenwormen…..).

Wat ik ook nog even wil zeggen, is dat ik vind dat de situatie hier door de externe media nogal wordt opgeblazen (hmm interessante woordkeuze). Er is veel “fake news, AI filmpjes en sensationalisering. Dingen worden uit de context getrokken. Vooral door de influencers (ik gruwel echt van de mensen in Dubai die al hun lieve volgertjes meenemen in de situatie om daar een slaatje uit te slaan…serieus, walgelijk! Zitten ze daar te dineren en zichzelf te filmen onder de Burj Khalifa terwijl er knallen te horen zijn. Bah. Dit is oorlog! Wees respectvol!). Het wordt hier ook afgeraden om filmpjes te delen van raketten die uit de lucht worden geschoten (kun je boete voor krijgen) omdat dit de vijand ook weer informatie kan geven en dergelijke, en dat is niet handig.

 Ook over het repatrieren en vluchten uit de regio wordt angstvallig gedaan. Ik snap dat de mensen die op vakantie zijn graag naar huis willen overigens. maar ik ga niet vertrekken. Ik heb met mijn volle verstand gekozen om hier te gaan wonen, en heb meer vertrouwen in dit systeem dan in de politiek van Nederland, maar dat is een ander verhaal ;-)

Dus maak je vooral geen zorgen, en stuur me af en toe een berichtje om in te checken :)

Hier wat foto’s van de afgelopen dagen, zonder bommen en granaten.