Mijn innerlijke archeoloog is gevoed

 Het is weer hoog tijd om jullie op de hoogte te brengen van mijn omzwervingen van de afgelopen maand.

En wat voor maand was dat!

Op het werk, gaat het tempo hoger en hoger in de richting van de opening van het museum. Het is iedere dag keihard werken, en het zijn niet bepaald 38-urige werkweken. Daarom besloten mijn collega/vriendin Mona en ik om toch even een paar dagen de hort op te gaan naar haar moederland, Egypte!

Het begon weer allemaal niet heel lekker. Iets wat de laatste tijd wel vaker gebeurt met vliegtuigmaatschappijen, die het niet allemaal heel erg nauw nemen. De eerste van de twee vluchten richting "Marsa Alam" was geannuleerd, en via de website die wij gebruikt hadden om het te boeken, werd dat niet doorgegeven. Gelukkig kwamen we er op tijd achter, en konden we een andere route regelen. Via Sharjah en Saoedie Arabie. Het werd een roomse reis. Eerst met de auto naar een ander Emiraat (Sharjah), toen vliegen naar Jeddah, wat overigens heel erg bijzonder was! Wanneer moslims op bedevaart naar Mekka gaan (vlakbij Jeddah), kleden ze zich vaak al om in het vliegtuig, vlak voordat ze het heilige gebied van de ihram binnengaan. Wij vlogen de grens tegemoet, wat ook werd omgeroepen, en op dat moment trokken veel passagiers hun pelgrimskleding aan. Mannen dragen dan twee witte doeken zonder naden, één om het middel en één over de schouder, zonder sokken, ondergoed of hoofddeksel. Vrouwen dragen hun gewone bedekkende kleding met hoofddoek, maar geen gezichtsbedekking of handschoenen. Deze kleding staat symbool voor eenvoud en gelijkheid.

Na een korte overstap en de aan koop van een koelkastmagneet en een waterfles, vlogen we door naar Cairo, waar ik een visum kocht en wij 5 uurtjes in het hotel sliepen. De volgende ochtend vroeg, vlogen we naar Marsa Alam, alvorens wij naar Marsa Shagra werden gebracht. Vanuit het vliegtuig zagen we de prachtige azuurblauwe kustlijn en de riffen. En voor de riffen was ik daar! Want ik ging duiken!

Het resort was heel mooi en afgelegen, met kleine comfortabele hutjes, een lang strand, een restaurant en een duikshop. De eerste duik was een "check dive", en de visibility was niet om over naar huis te schrijven. Ik moest ook takkelang wachten op de andere mensen die doken. Een beetje irritant eigenlijk. Maar ach. Alles deed het nog, en ik wist nog hoe het moest. En er waren vissen! Wel kwam ik er achter dat ik nog wat administratie van 11 jaar geleden moet afhandelen, want blijkbaar is mijn Advanced Open Water certificaat nooit doorgegeven aan Padi, en ben ik dus al 11 jaar "illegaal" bezig. Goed van het resort dat ze dat zagen, maar wel balen, want daar ging mijn kans om hamerhaaien te gaan spotten. Kak!

Dan maar dolfijnen. De volgende dag, gingen we naar "Dolphin House". Een plek waar "Spinner Dolphins" wonen, en rondzwemmen in grote groepen. Tijdens de boottocht er naartoe, zwommen er al een paar met ons mee. De eerste duik was in een grot (echt prachtig! heel ondiep, en een soort van gangenstelsel, waar we allemaal vissen en ook nudibranches zagen.). Ook vonden we Nemo, en andere onderwaterdieren in alle kleuren van de regenboog. Tijdens de tweede duik, zwommen we om het rif heen, en zagen ook van alles, waaronder een Remora (shark sucker), die een gastheer of vrouw zocht. Gelukkig sloeg deze mijn blote been over, haha! Tussen de duiken door, sprongen we in het water om dolfijnen te zien rondzwemmen. Dat was echt magisch!

De dag erna, hebben we een paar losse duiken gedaan. Tijdens de eerste had ik problemen met mijn masker, en verloor ik een lens. Tijdens de tweede kwam ik een prachtige enorme schildpad tegen (zie filmpje)! Ook twee octopussen, waarvan er eentje een beetje uit haar schuilplaats kwam. Tijdens de derde, een nachtduik, zagen we allemaal lion fish, porseleinkrabben, bioluminescent plankton, en een ontzettend irritante grote grouper die iedereen de hele tijd de stuipen op het lijf jaagt. Hij is erg territoriaal, en zwemt de hele tijd rakelings langs je. Soms geeft hij mensen ook een duw. Blijkbaar was het de schrik van onze instructeur, die het maar een irritant beest vond. Mijn duikbuddies vonden het ook heel amusant toen de beste vis mij ook de stuipen op het lijf joeg.

Toen vroeg naar bed, want om 3 uur sochtends werden we opgehaald voor iets wat ik al heeeeeel lang wilde. We gingen naar Luxor, waar we de Vallei der Koningen bezochten. Het was een bijna onwerkelijke ervaring om af te dalen in de tombes van eeuwenoude farao’s. Vooral het graf van Ramses III (regeerperiode ca. 1186–1155 v.Chr.), met zijn goed bewaarde reliëfs en kleuren, maakte diepe indruk. Ook het beroemde graf van Toetanchamon (ca. 1332–1323 v.Chr.) heb ik bezocht — klein en relatief sober, maar juist daardoor zo bijzonder, met als hoogtepunt dat Toetanchamon "himself" ook aanwezig was! Zijn mummie lag in de tombe. En omdat het zo verzengend heet was, waren er ook bijna geen toeristen! Ik was echt "starstruck". Wauw!

Daarna brachten wij een bezoek aan de tempel van Hatsjepsoet, een van de weinige vrouwelijke farao’s, die regeerde van ca. 1479 tot 1458 v.Chr. De symmetrie en elegantie van deze tempel, gebouwd tegen de rotswand van Deir el-Bahari, straalde iets tijdloos en krachtigs uit. 

Tot slot stond het gigantische tempelcomplex van Karnak op het programma. Dit complex werd gedurende meer dan 2.000 jaar gebouwd en uitgebreid, vooral tussen ca. 2055 v.Chr. en 100 v.Chr. Rondlopen tussen de kolossale zuilen van de grote hypostyle zaal — gebouwd onder Seti I en Ramses II (13e eeuw v.Chr.) — voelde bijna alsof ik in een film terechtgekomen was. Het idee dat je op dezelfde plek staat als mensen duizenden jaren geleden, blijft iets magisch. 

De temperatuur liep hoog op, dus na een lunch langs de Nijl aan de kant van de "levenden" (waar ik misschien of misschien geen "vloek van de Farao aka bali belli aka voedselvergiftiging opliep...) reden we weer 5 uur lang terug richting Marsha Shagra, waar we afkoelden in het water en ik lekker genoot van een koud biertje aan het strand.

De laatste dag nog even snel een paar baantjes in de zee, waar we baby-sharks spotten, en huppa weer terug naar Abu Dhabi!

Het was HEERLIJK om een paar dagen buiten te zijn. Het was heet, maar niet Abu Dhabi vochtig en heet! Het was ook ontzettend gezellig met Mona! Ook waren er een paar hele aardige andere duikers en duikinstructeurs daar, die het een fijne vakantie maakten.

De afgelopen week dus weer heel hard gewerkt, en nog steeds last van de vloek van de Farao...dus erg weinig energie gehad. Desondanks toch bezig met de stappen-challenge van het werk! Laatste keer dat ik keek, stond ik op plek 41 van de 250, en heb ik een gemiddelde van 10.000. Vandaag toch maar even rustig aan. 

Verder moet ik wel nog even ontzettend eerlijk zijn : ik had heimwee van de week! 

Helemaal omdat Becky 3 weken op vakantie is, en twee andere collega's waar ik veel mee optrek er ook niet waren. Op zo'n moment realiseer ik mij enorm hoe belangijk je familie en vrienden zijn. Even op de koffie kunnen gaan. Op de fiets springen en hoi zeggen. Spontane uitjes. Ik baalde best wel even.

Voeg daar weinig energie door de voedselvergiftiging aan toe, en je voelt je niet zo heel fijn.
Gelukkig hielp het enorm om te bellen met de mensen thuis (dankjewel Isabelle, je belde echt PRECIES op het juiste moment!), en voel ik me inmiddels een stuk beter. 

Maar ben toch blij als de vrienden die ik hier heb gemaakt weer in de buurt zijn. Of wanneer de energie weer terug is, zodat ik misschien nog wat meer vrienden kan maken. Echter heb ik daar momenteel gewoon niet zo veel zin in!

ps. vrienden en familie thuis : als jullie mij een hart onder de riem willen steken; ik heb een digitale fotolijst waar je foto's naartoe kunt sturen met een klein berichtje erbij! Dit kun je doen door de "frameo" app te downloaden, en dan mijn code in te vullen (of de QR op de bijgevoegde foto te scannen). Of gewoon een fotootje of berichtje naar mij whatsappen, vind ik ook gezellig, en die kan ik dan op mijn lijstje zetten! 

Liefs!!