Huisje : check!

 Op het moment van schrijven, ben ik net in mijn bedje gekropen. Mijn bed dat momenteel een matras op de grond is. Maar dan wel een ontzettend lekker matras, want het is MIJN matras! In mijn eigen appartement! (Ok, ons eigen appartement, want ik heb natuurlijk een ontzettend gezellig huisgenootje!). Het is gelukt mensen! We have an actual home! En we wonen er nog in ook! 

Van onze werkgever, hebben wij een maand lang gratis huisvesting gehad, om "in te burgeren" en een huis te vinden. Om eerlijk te zijn is dat best wel krap! Wij hebben er 10 dagen langer over gedaan. We hebben geleerd dat het (nog) niet hebben van een visum en een bankrekening het bijna onmogelijk maakt om bepaalde dingen te doen, zoals een contract tekenen of andere overheidszaken te regelen. Vaak moet je vrijwel meteen tekenen, en het vooruitbetalen van 3 maanden huur (en in sommige gevallen zelfs 1 jaar!) is hier de normaalste zaak van de wereld.

Poe hee, wat hebben wij de afgelopen 2 weken peentjes gezweet met betrekking tot de huizenjacht.  Even vreesden wij dat dit het einde was van onze zoektocht, en dat wij de aanbetaling en inhuizing op onze buik konden schrijven.maar deze twee dames van middelbare leeftijd hebben nu gewoon een adres!!!! Een eigen stekkie! En het inrichten is in volle gang.

Geen hotel meer met dagelijkse "house keeping", verse handdoeken of buffet. Geen flesjes water die iedere dag voor je klaar staan (je kunt hier niet uit de kraan drinken), geen eigen zwembad (wel bij de buren gelukkig). Geen taxi meer naar het werk voorlopig (we wonen op loopafstand van het kantoor).   Wel heeft ons appartement een heuse lobby met receptionisten die dag en nacht voor je klaar staan. En hebben we twee keer in de week een schoonmaakster die langskomt. Vandaag hebben we kennis gemaakt met de Sri Lankaanse Hema. Zij gaat er voor zorgen dat wij na een lange werkdag, niet ook nog eens 226 vierkante meter met 4 wc's, 3 balkons en 3 badkamers hoeven te gaan stofzuigen of schoonmaken. Of onze was hoeven te strijken en opvouwen (haha sorry mama, ik kan dat echt niet fatsoenlijk zelf ;-)) En dat is best wel heel erg fijn, gezien de lat van het werk momenteel enorm hoog ligt met de opening van het museum aan de horizon. Aan het einde van de dag ben ik meestal doodop van alle leuke dingen die ik heb mogen doen. 

We klinken nu misschien als enorme luxepoezen met een schoonmaakster die zo vaak komt, maar om heel erg eerlijk te zijn, is het hebben van een huishoudster ontzettend normaal in dit land. Veel huizen hebben zelfs en aparte slaapkamer voor de huishoudster, inclusief eigen badkamer. (ons huis heeft dat ook! Maar onze "maids room" is opslag voor onze koffers en schoonmaakspullen, en de badkamer is voor onze toekomstige gasten. We proberen ons in dit geval enorm aan te passen aan de "norm" der expats.

Naast het feit dat wij deze week gemiddeld pas om 18:00 terug waren in ons hotel, hebben wij ontzettend veel geregeld. Zo hebben wij een koelkast gekocht, een tuinset en overige huisraad zoals een kleed, beddengoed, en een wasmachine. Laten we zeggen dat dit een dure maand is. En de volgende waarschijnlijk ook. Ook kwamen ze vandaag ons "kastje" brengen, wat uiteindelijk een heuse Bar bleek te zijn! Ja echt, een bar! En in de laatjes die er in zaten, zaten zelfs twee cocktail-boekjes. Lachen!

Het was sinds vrijdag een komen en gaan van bezorgers, die een fornuis, een bank, een logeerbed, een matras, een koelkast, een tuinset, eten en boodschappen kwamen brengen. (en een bar;-). Om de haverklap ging mijn telefoon weer dat er iets aankwam, of over de gasaansluiting en de elektra. Het was een drukke dag, die wij vanavond hebben afgesloten met een lekkere fles bubbels (gekoeld in onze eigen koelkast), met een portie overheerlijke mac 'n cheese. 

Morgen op jacht naar een stofzuiger, en jif met sponsjes. En nu ga ik trachten een heerlijke nacht door te brengen in mijn nieuwe bedje. Met oogmasker, want ik heb nog geen gordijnen ;-)

het bijna onmogelijk te maken om bepaalde dingen te doen, zoals een contract tekenen of andere overheidszaken te regelen. Vaak moet je vrijwel meteen tekenen, en het vooruitbetalen van 3 maanden huur (en in sommige gevallen zelfs 1 jaar!) is hier de normaalste zaak van de wereld.

Poe hee, wat hebben wij de afgelopen 2 weken peentjes gezweet met betrekking tot de huizenjacht. Blijkbaar is het samenwonen met een persoon van het zelfde geslacht niet gebruikelijk in dit land, en meer uitzondering dan regel. (dit heeft overigens niks te maken met LGBTQ+ dingen, maar meer met het feit dat er veel vrijgezelle mannen uit het buitenland hier wonen, die sneller voor overlast zorgen.

 En omdat dit een flat is met traditionele normen en waarden (lees; hoofdzakelijk getrouwde stellen en gezinnen), vonden ze dat in eerste instantie best wel een dingetje. Even vreesden wij dat dit het einde was van onze zoektocht, en dat wij de aanbetaling en inhuizing op onze buik konden schrijven. Onze collega's hier, stonden al in de startblokken om de barricades op te gaan, maar gelukkig is het allemaal niet nodig geweest, want deze twee dames van middelbare leeftijd hebben nu gewoon een adres!!!! Een eigen stekkie! En het inrichten is in volle gang.

Geen hotel meer met dagelijkse "house keeping", verse handdoeken of buffet. Geen flesjes water die iedere dag voor je klaar staan (je kunt hier niet uit de kraan drinken), geen eigen zwembad (wel bij de buren gelukkig). Geen taxi meer naar het werk voorlopig (we wonen op loopafstand van het kantoor).

Wel heeft ons appartement een heuse lobby met receptionisten die dag en nacht voor je klaar staan. En hebben we twee keer in de week een schoonmaakster die langskomt. Vandaag hebben we kennis gemaakt met de Sri Lankaanse Hema. Zij gaat er voor zorgen dat wij na een lange werkdag, niet ook nog eens 226 vierkante meter met 4 wc's, 3 balkons en 3 badkamers hoeven te gaan stofzuigen of schoonmaken. Of onze was hoeven te strijken en opvouwen (haha sorry mama, ik kan dat echt niet fatsoenlijk zelf ;-)) En dat is best wel heel erg fijn, gezien de lat van het werk momenteel enorm hoog ligt met de opening van het museum aan de horizon. Aan het einde van de dag ben ik meestal doodop van alle leuke dingen die ik heb mogen doen. 

We klinken nu misschien als enorme luxepoezen met een schoonmaakster die zo vaak komt, maar om heel erg eerlijk te zijn, is het hebben van een huishoudster ontzettend normaal in dit land. Veel huizen hebben zelfs en aparte slaapkamer voor de huishoudster, inclusief eigen badkamer. (ons huis heeft dat ook! Maar onze "maids room" is opslag voor onze koffers en schoonmaakspullen, en de badkamer is voor onze toekomstige gasten. We proberen ons in dit geval enorm aan te passen aan de "norm" der expats.

Naast het feit dat wij deze week gemiddeld pas om 18:00 terug waren in ons hotel, hebben wij ontzettend veel geregeld. Zo hebben wij een koelkast gekocht, een tuinset en overige huisraad zoals een kleed, beddengoed, en een wasmachine. Laten we zeggen dat dit een dure maand is. En de volgende waarschijnlijk ook. Ook kwamen ze vandaag ons "kastje" brengen, wat uiteindelijk een heuse Bar bleek te zijn! Ja echt, een bar! En in de laatjes die er in zaten, zaten zelfs twee cocktail-boekjes. Lachen!

Het was sinds vrijdag een komen en gaan van bezorgers, die een fornuis, een bank, een logeerbed, een matras, een koelkast, een tuinset, eten en boodschappen kwamen brengen. (en een bar;-). Om de haverklap ging mijn telefoon weer dat er iets aankwam, of over de gasaansluiting en de elektra. Het was een drukke dag, die wij vanavond hebben afgesloten met een lekkere fles bubbels (gekoeld in onze eigen koelkast), met een portie overheerlijke mac 'n cheese. 

Morgen op jacht naar een stofzuiger, en jif met sponsjes. En nu ga ik trachten een heerlijke nacht door te brengen in mijn nieuwe bedje. Met oogmasker, want ik heb nog geen gordijnen ;-)