Time for something completely different

De oorlog is inmiddels een maand gaande. Met lede ogen kijkt de wereld toe hoe een stelletje gevaarlijke gekken met grootheidswaanzin, honger naar macht en geld en geen greintje empathie elkaar af proberen te troeven. Met alle macht proberen ze iedereen er bij te betrekken, en er vallen links en rechts slachtoffers die er helemaal niks mee te maken hebben, en ook niet willen hebben. De wereld is gek geworden. Hier in Abu Dhabi is het (meestal) stil. De toeristen zijn weg. De stranden zijn leeg. De bezoekersaantallen van de musea zijn historisch laag. Veel mensen die hier tijdelijk zaten hebben eieren voor hun geld gekozen, en zijn vertrokken.  Wij blijven over. Met een dubbel gevoel. Aan de ene kant dankbaarheid naar de overheid toe.  Sinds het begin van de Iraanse aanvallen hebben de luchtverdedigingssystemen van de VAE 425 ballistische raketten, 15 kruisraketten en 1.941 drones onderschept. Net als tijdens de corona-pandemie, wordt er hier ook een soort van dashboard bijgeho...

  Een week geleden was alles nog normaal. Isabelle en Madelief waren net een weekje langs geweest, wat heel gezellig was. We hebben de woestijn verkend, zijn gaan kajakken in de mangroven, hebben lekker gegeten en gezwommen. Heel fijn om even mensen van thuis bij me op bezoek te hebben. De eerste gasten in mijn nieuwe huisje. Twee dagen nadat ik ze had uitgezwaaid, was het tijd om mijn koffers te pakken voor 9 dagen veldwerk in de westelijke regio van Abu Dhabi. Daar zou ik samen met drie collega’s op zoek gaan naar tekenen van leven uit het Mioceen. Overal in de woestijn en in het ruige en droge gebied, heb je “outcrops” uit het Mioceen. Grote heuvels met restanten van een ecosysteem van ongeveer zeven miljoen jaar geleden. Toen was het namelijk geen woestijn, maar een vruchtbaar rivierenlandschap. Een beetje zoals een Afrikaanse savanne van tegenwoordig. Met ongeveer de zelfde bewoners. In de rivieren was het niet veilig, want daar zwommen flinke krokodillen en nijlpaarden rond. ...